Posts tonen met het label Nieuwsbrieven. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Nieuwsbrieven. Alle posts tonen

dinsdag 1 november 2016

Nieuwsbrief oktober

                                    Ukarumpa, 21-10-2016


“Ik ben God, er is geen ander, Ik ben God, niemand is aan Mij gelijk. Die in het begin al het einde aankondigde, en lang tevoren wat nog gebeuren moest.  Die zegt: “Wat Ik besluit wordt van kracht, en alles wat Ik wil, breng Ik ten uitvoer.” …. Ik heb gesproken, en zo zal het gebeuren. Zoals Ik het bepaald heb, zo zal het gaan.”    Jesaja 46:9-11.

Wat een prachtige tekst. Wat een heerlijke zekerheid. Wat God van plan is, gebeurt. Een plan van redding, een plan van het allerbeste. Voor Zijn glorie en voor ons welzijn. Er is niets wat Gods plannen kan bedreigen, en daarom is er niets dat ons leven kan bedreigen! Ons leven ligt in Christus verborgen in God. Col. 3:3.  
Deze tekst geeft Luke en mij altijd weer nieuwe kracht. Gods plan voor ons huwelijk staat vast, Zijn plan voor de SALT ministry staat vast, Zijn plan van hoe cursussen gaan lopen staat vast. Hij, de God van perfecte zorg, zal Zijn doelen uitwerken. Zoals Hij het heeft bepaald, zo zal het gaan. Alles wat deze God van pure liefde wil, brengt Hij ten uitvoer. Wauw!

Deze tekst heeft Luke en mij rust gegeven in het voorbereiden van de afgelopen cursus. We hadden 10 mensen nodig, want we wilden 2 cursussen tegelijkertijd gaan draaien, plus nog een derde cursus er achteraan. Allemaal in hetzelfde gebied, om vliegkosten te besparen. 
Een maand voor de cursus hadden 10 SALT teamleden zich opgegeven. Maar toen…. 
~ Twee weken voor de cursus belde een van hen me op: ik kan niet mee, want ik heb net een baan gekregen. Zou je nog wel met mijn baas willen mailen of ik alsnog mee kan? Helaas, dat ging niet door. 
~ Op hetzelfde moment een ander: ik blijf liever thuis, want na maanden hebben ze nu besloten dat ze mijn bruidsschat gaan betalen in oktober, en dat zou precies op hetzelfde moment zijn dat we weg zijn. 
~ Een dag later de derde: ik kan niet mee, want er zijn gevechten uitgebroken in mijn stam, en ik moet mijn familie in veiligheid brengen. (Hij had 2 weken geleden net een dochtertje gekregen.)
~ Een dag later de vierde: ik kan niet mee, want het lijkt erop dat mijn vrouw gaat bevallen rond de tijd dat we weg zijn. En ik wil haar liever niet alleen laten. Ik weet namelijk niet of onze moeders komen om te helpen. (Hij heeft inderdaad een schitterend dochtertje gekregen, die ze, heel speciaal, Marianna hebben genoemd!)
~ Een paar dagen later de volgende: ik kan wel mee, maar alleen de helft van de tijd. Ik moet mijn nieuwe schoondochter naar haar man brengen. Ze heeft hem nog niet ontmoet. We hadden de trouwdag 2 weken geleden, maar daar kon mijn zoon niet bij zijn, omdat hij te ver weg woont en de vliegkosten te hoog waren. Dus nu hebben we het feest gehad, en moet ik haar naar haar man vliegen. Kun je me helpen met geld voor een ticket en een boot regelen dat ik halverwege de cursus terug kan? 
~ Opnieuw, een dag later, de volgende: ik kan niet mee, mijn dochter is voor het eerst ongesteld geworden, en nu moet ik kool gaan verbouwen om te verkopen, zodat ik geld kan verdienen om een feest te geven om haar eerste ongesteldheid te vieren. 

Hoe moet dit gaan? Heer, wat wilt U dat we doen zullen? Cursussen annuleren? Alles, of eentje, of twee? Maar hoe moet het dan met de mensen in de dorpen die alle voorbereidingen al hebben getroffen?  

We gaan op zoek naar nieuwe teamleden. We vinden 2 die op stel en sprong meekunnen. Maar dan blijkt dat de vrouw van een van de 2 ook hoogzwanger is, en over 2 weken is uitgerekend. Wat nu? Hij overlegt met zijn vrouw en ze komen tot het besluit: de moeders zijn al over de vloer en er is voor de man toch niets te doen in die weken rond de geboorte. Hij mag er niet bij zijn, dus hij kan net zo goed mee op de cursus, en dan het kindje bewonderen als hij terug komt. (En zo ging het ook, hij kreeg na 1 week een prachtig dochtertje, en heeft het voor het eerst gezien toen het 2 weken oud was.) 

Een week voor vertrek belt de piloot van het vliegtuig op: “Kunnen jullie ook 3 dagen eerder uitvliegen? We hebben een dubbele boeking op de dag dat jullie gepland staan.” 
Gelukkig, iedereen kan 3 dagen eerder! 
We hebben nu een team van 8. Op dinsdagochtend wordt het team opgepikt door de piloot. Ze vliegen uit naar het dorp. Maar…. wolken belemmeren de piloot het zicht, en hij kan niet landen. Dus een paar uur later staat het hele team weer op de stoep. “We gaan het morgen weer proberen,” zegt de piloot. 
De volgende ochtend worden we gebeld. “We kunnen jullie helaas niet uitvliegen. Er is een spoedgeval. Iemand is onwel geworden, en die moeten we zo spoedig mogelijk naar Australië vliegen. We kunnen het vrijdag proberen, want morgen vliegen we helemaal niet, omdat we een trainingsdag hebben.” 
Vrijdag. We worden opnieuw gebeld. “Helaas, we kunnen jullie niet uitvliegen, want het vliegtuig heeft dan teveel gewicht. We kunnen maximaal 750 kilo vliegen, en het totaal zou over 800 kilo komen, dus dat lukt niet. En volgende week zit het hele vliegschema al vol.”

Wat nu??!!! Heer, wat wilt U dat we doen? 
De mensen van het dorp bellen: “Wanneer komen jullie? We hebben een heel welkom-ritueel ingestudeerd. We hebben nu al 2 nachten op de landingsbaan geslapen. De bloemen beginnen te verwelken en de trommels worden nat van de regen. Enig idee wanneer jullie komen?” 

Gelukkig is de piloot zo vriendelijk om zijn vrije zaterdag op te offeren. Eindelijk, na 4 dagen bivakkeren bij Luke en mij in huis (terwijl de enige winkel op het centrum precies deze week dicht was en Luke en ik 3 keer een uur heen en een uur terug moesten lopen naar de winkel om voldoende eten te hebben voor 10 man) vliegt het team uit, en kunnen ze landen in het dorp. 

Meer dan 700 mensen horen het evangelie in de 5 weken dat het team de 3 cursussen draait.  

Hoe zoet zijn Uw woorden voor mijn gehemelte... 
“Ik ben God, er is geen ander, Ik ben God, niemand is aan Mij gelijk. Die in het begin al het einde aankondigde, en lang tevoren wat nog gebeuren moest.  Die zegt: “Wat Ik besluit wordt van kracht, en alles wat Ik   wil, breng Ik ten uitvoer.” …. Ik heb gesproken, en zo zal het gebeuren. Zoals Ik het bepaald heb, zo zal het gaan.”   Wat een heerlijkheid, zo’n zekerheid. 
... zoeter dan honing voor mijn mond. Ps 119:103 

En in zulke situaties herinneren we elkaar aan een spreuk, een soort variatie op de Bergrede en die hier in PNG zo toepasselijk is:  
      “Zalig de flexibelen, want zij zullen niet gebroken worden.”



Mijn adres is: Luke en Marjan Aubrey
PO box 1-98
EHP 444 Ukarumpa Papua New Guinea 
E-mailadres: l-m.aubrey@sil.org.pg
Mijn rekeningnummer is: NL 85 RABO 0120 486 784 ten name van Wycliffe Comite Sikkema. (Giften zijn aftrekbaar van de belasting). 
http://marjansikkema.blogspot.com

Harte~groet, Luke en Marjan Aubrey


Nieuwsbrief Augustus

                       Ukarumpa,  7-8-2016 
Want levend en krachtig is het Woord van God…” 
Hebreeën 4:12a

Lieve lezers,

Deze tekst (zie hierboven) is ZO waar! In deze nieuwsbrief wil ik een paar verhalen met jullie delen hoe we in de afgelopen 3 maanden hebben mogen zien dat Gods Woord levend en krachtig is! 

Jezus (het levende Woord van God) zegt in Lukas 10:19: “Bedenk wel, Ik heb jullie de macht gegeven om slangen en schorpioenen te vertrappen en om de kracht van de vijand te breken, zodat niets jullie kan schaden.”  
Ons SALT teamlid Samson is in de afgelopen 2 maanden tot 2 keer toe gebeten door een zeer giftige slang in PNG, de doodsadder. Tot 2 keer toe heeft God op wonderlijke wijze hem bewaard voor gevolgen van de aanvallen. Samson wordt door God krachtig gebruikt om zijn stam aan te moedigen om Gods woord te lezen en in praktijk te brengen. Hij is een zeer geliefd teamlid, en is door God gezegend met zeer veel inzicht en wijsheid en een nederig hart. Satan is niet blij met hem en probeert hem uit de weg te ruimen. Maar levend en krachtig is het Woord van God


De Heer (Gods Woord) zegt in Jesaja 43:2
Moet je door het water gaan – Ik ben bij je; of door rivieren – je wordt niet meegesleurd.
Luke en ik zijn in juli voor 4 weken naar een dorp in de jungle geweest om een huis te bouwen voor een zendeling collega. Om daar te komen moesten we door 37(!) rivieren heen, tijdens een 8 uur durende rit in een landrover!  We zijn veilig aangekomen, en ook weer veilig terug gekomen.  Want levend en krachtig is het Woord van God  



Gods Woord zegt in Efeziërs 2:20: “…met Christus Zelf als hoeksteen. Vanuit Hem groeit het hele gebouw, steen voor steen, uit tot een tempel die gewijd is aan Hem, de Heer, in wie ook u samen opgebouwd wordt tot een plaats waar God woont door Zijn Geest.
Hoe belangrijk was het om tijdens het opbouwen van het nieuwe huis de hoekpaal perfect geplaatst te krijgen. Wat ik  tijdens het bouwen geleerd heb is dat vanaf dat punt alle andere punten afgemeten werden. Staat de hoekpaal scheef, dan eindigt het huis scheef en instabiel. Wat heerlijk om Jezus als hoeksteen te hebben! Hij is perfect, Hij biedt ons een stabiel en stevig geloofshuis waar God Zelf in kan wonen! Laten we ons hele leven afmeten aan Hem! Want levend en krachtig is het Woord van God! 
1 Kor. 3: 10, “Laat ieder erop letten hoe hij bouwt, want niemand kan een ander fundament leggen dan er al ligt- Jezus Christus Zelf.




Gods  Woord zegt in Kolossenzen 3:3: “U bent immers gestorven, en uw leven ligt met Christus verborgen in God.”  En dat geeft Luke en mij de rust om deze mensen weer los te laten, nadat we hen hebben mogen uitleggen dat Jezus gekomen is om het werk van Satan teniet te doen, en dat ze veilig zijn verborgen met Christus in God. (1 Joh.3:8)


Mijn adres is: Marjan Aubrey
PO box 1-98
EHP 444 Ukarumpa Papua New Guinea 
E-mailadres: l-m.aubrey@sil.org.pg
Mijn rekeningnummer is: NL 85 RABO 0120 486 784 ten name van Wycliffe Comite Sikkema. (Giften zijn aftrekbaar van de belasting). 
http://marjansikkema.blogspot.com

Harte~groet, Luke en Marjan Aubrey










maandag 21 maart 2016

Nieuwsbrief maart 2016

Ukarumpa,  11-3-2016 

“Veel wonderen hebt U verricht, veel goeds voor ons besloten, Heer, mijn God. Niemand is te vergelijken met U! Wil ik erover spreken, ervan verhalen, het is te veel om op te sommen. ”  Psalm 40:6 

Lieve lezers,

Ik zit op dit moment op onze (ja, nu is het onze) bank in ons huis in Ukarumpa en neem een moment om terug te kijken op de afgelopen maanden. Wat is er veel gebeurd. Waar begin ik met schrijven?  Psalm 40 vat het prachtig samen. “Veel wonderen heeft God verricht, het is teveel om op te sommen.”

Verwondering. 
Luke en ik zien vol verwondering en diepe dankbaarheid terug op hoe God elk detail van onze/Zijn plannen heeft uitgewerkt voor ons. Hij werkte elk detail van onze verloving uit, waar ik in mijn vorige nieuwsbrief over heb geschreven.  Op dezelfde wonderlijke manier heeft Hij elk detail uitgewerkt van ons feest in PNG, onze echte trouwdag in Nederland, en daarna nog een feest in USA. En Hij heeft ons na 3 volle maanden, waarin we elkaars familie hebben mogen ontmoeten, weer veilig teruggebracht naar PNG. We zijn nu een beetje aan het settelen.  Vanaf morgen gaan we ons werk weer oppakken. 

Huwelijk en heiligmaking.
Wat is het getrouwde leven mooi! Wat een Hemels geschenk en uitvinding. Het voelt voor mij alsof God mij heeft uitgekozen om een soort van doorgeefluik van Christus’ liefde te mogen zijn voor Luke. (Joh 17:23,26). Ik mag aan hem laten zien hoeveel Christus van hem houdt door hem lief te hebben en te dienen en bij te staan. En ondertussen, als ik dat doe, dan werkt God ook in mij, om mij meer op Christus te doen lijken. Hij traint me om meer en meer aan mezelf te sterven, en meer en meer van Hem te verwachten en me met Zijn liefde te laten vollopen, zodat ik dat weer door kan geven aan Luke. En op die manier werkt God op zo’n manier in mij, dat ik meer en meer op Christus zal gaan lijken
Wow, dus bovenop het krijgen van het cadeau van een echtgenoot, krijg je een prachtige kans en uitdaging om elke dag meer op Christus te gaan lijken, (2 Kor 3:18) en om een diep proces van heiligmaking door te gaan om Hem meer en meer te reflecteren, totdat we voor Christus komen te staan.  (1 Thes. 5:23,24)
Daarnaast merk ik dat mijn nieuwe levenssituatie me helpt om op diepere lagen God’s Woord te begrijpen, vooral als het gaat over Christus en Zijn Bruid. De vergeving die Hij laat zien naar ons toe, en de standvastige liefde van Zijn kant daagt mij uit om op die manier ook van Luke te houden. En in Zijn kracht kan ik dat ook doen. Wow!  En op diezelfde manier zal Luke ook door een heiligmakings-proces heen gaan, om meer op Christus te gaan lijken en Hem te gaan reflecteren. Wat een geschenk en zegen! Wat een prachtige manier om samen dichter naar God toe te groeien en om Hem de glorie en eer van ons huwelijk te geven! 
Verrassing!
Toen we met het MAF vliegtuigje landden in Ukarumpa wachtte ons een verrassing! We werden verwelkomd met trommels en opgetooide mannen van Baruga! Dezelfde mannen die bijna 7 maanden geleden het laken vasthielden met de vraag: ‘Marjan, wil je met me trouwen’ verwelkomden ons nu met tromgeroffel en een shower van bloemen. Het voelde of de cirkel compleet was. Een prachtige verrassing! Het mooiste was de ontmoeting met 1 van deze mannen:  Tijdens onze cursus in Baruga afgelopen augustus vertelde deze man dat hij op het punt stond om iemand te vermoorden door zwarte magie. Tijdens de cursus is hij door God aangeraakt, waardoor hij zijn leven aan God heeft gegeven. Nu is hij in Ukarumpa om mee te helpen met de vertaling van de Bijbel in zijn taal! De glans en de diepe vrede op zijn gezicht spraken ‘Boek’delen. Dank U God! 

Nieuw email adres! 
Luke en ik hebben vanaf nu een gezamenlijk email adres: 
Zouden jullie vanaf nu de mails hierheen willen sturen? Voor de rest blijven al mijn gegevens hetzelfde. Ik heb van verschillende mensen de vraag gekregen of er financieel nu ook veel verandert. Dat is niet het geval. Met Wycliffe is vastgesteld dat er nu per maand 1500 euro voor mij binnengebracht moet worden, in plaats van 1200 euro, omdat de dollar gestegen is in waarde. Luke zal zijn sponsorgeld vanuit Amerika blijven ontvangen. We danken God voor al jullie liefde en steun in gebed en op financieel gebied! Moge God jullie rijkelijk zegenen! 


Mijn adres is: Marjan Aubrey
PO box 1-98
EHP 444 Ukarumpa Papua New Guinea 
E-mailadres: l-m.aubrey@sil.org.pg
Mijn rekeningnummer is: NL 85 RABO 0120 486 784 ten name van Wycliffe Comite Sikkema. (Giften zijn aftrekbaar van de belasting). 
http://marjansikkema.blogspot.com

Harte~groet, Luke en Marjan Aubrey








donderdag 19 februari 2015

Nieuwsbrief Februari

  Ukarumpa, 29-1-2015


“Zoals de zee vol water is, zo zal de aarde vol kennis van de grootheid van de HEER zijn.”     Habakuk 2:14


Dag allemaal!
 
Wat een schitterende belofte, deze tekst in Habakuk. Er komt een tijd dat de aarde vol zal zijn van de kennis van de grootheid van Jezus! En om daaraan te mogen meehelpen, is een groot wonder! Ik hoop en bid dat deze belofte weer een stukje meer in vervulling zal gaan door ons leven en werk in 2015! We mogen, ieder op onze eigen plek, mensen vertellen van Gods grootheid, tot deze belofte in vervulling gaat! 

Wat waren de hoogtepunten van de afgelopen maanden? 



Allereerst de fantastische tijd met mijn bezoek uit Nederland: Bertus en Ellie Veldman uit Aduard! Wat was het super om zoveel met hen te kunnen delen van mijn leven hier! En wat was het goed om samen uit de Grunniger Biebel te kunnen lezen!  


Het weerzien van Carol, die nu 13 uur rijden verderop in de Jungle woont. Wat was het heerlijk om weer samen te kletsen, te lachen, te huilen, diepe dingen door te praten, en weer opgeladen huiswaarts te keren na 2 weken. 
En daarnaast weer heel veel trainingen geven, om mensen te laten weten van de grootheid van Jezus!

We mochten 6 maanden lang elke donderdagochtend een uur les geven aan het personeel van de winkel op het centrum hier. Als geschenk en herinnering had ik Joh. 15:4-5 gebrand op een bord. “Blijf in Mij, en Ik in u, en u zult vruchten dragen.” 
Ons nieuwe SALT team lid Shadrach! “De velden zijn wit om te oogsten, maar er zijn maar weinig werkers. Bid de Vader dat Hij nieuwe werkers zal zenden.” Matt 9:37-38. Dank God dat Hij Shadrach heeft gestuurd! 
7 dominees van de Tay stam verder trainen in hoe leiding te geven in de gemeente.  Uitleggen hoe ze de SALT lessen kunnen gebruiken in hun preken en gemeenteleven.  En verder: hoe ga je om met mensen die bezeten zijn? Hoe ga je om met mensen die geloven in God, maar tegelijkertijd ook nog in de machten van de duisternis? 
“Geef wat je gehoord hebt door aan betrouwbare mensen, die anderen kunnen onderwijzen.” 2 Tim. 2:2.

Thuis een training geven aan de bouwvakkers van het centrum: hoe kun je mensen stimuleren om de vertaalde Bijbel te gaan lezen? Daar kunnen we ieder op onze eigen plek mee bezig zijn. Ef. 2:21-22







14 dagen training aan de Tay-mensen. Want de aarde zal vol worden van de kennis van de grootheid van onze HEER! Laten we, als gespeende kinderen, tot rust komen, door ons te laven aan Gods Woord! 

Harte-groet, Marjan 

Mijn adres is: Marjan Sikkema
PO box 1-98
EHP 444 Ukarumpa Papua New Guinea 
E-mailadres: m.sikkema@sil.org.pg
Mijn rekeningnummer is: NL 85 RABO 0120 486 784 ten name van Wycliffe Comite Sikkema. (Giften zijn aftrekbaar van de belasting). 
http://marjansikkema.blogspot.com


woensdag 19 november 2014

Nieuwsbrief november

                       Ukarumpa, 10-11-2014


“…Op Hem hebben we onze hoop gevestigd: Hij zal ons altijd redden. En ook u bent ons tot steun door voor ons te bidden. Zo klinkt uit talloze monden de dankzegging voor de gunst die Hij ons bewezen heeft.”    2 Kor 1:8-11  


Dag allemaal!
 
Waar moet ik beginnen met vertellen? Er is weer zoveel gebeurd de afgelopen tijd. Allereerst wil ik jullie laten weten, dat het met mij persoonlijk heel goed gaat. Na mijn laatste nieuwsbrief, waarin ik deelde dat ik in een zware emotionele strijd zat, zijn er zoveel mensen in gebed gegaan, en hebben jullie zo intens met mij meegevochten, dat Satan het veld moest ruimen. Na mijn laatste nieuwsbrief heb ik heel bewust 40 dagen de tijd genomen, om elke minuut die ik over had naast mijn werk, me te concentreren op Gods karakter. Door Bijbelstudie en meditatie, door gebed en zingen en af en toe vasten heb ik God en Zijn liefde en plan met mij op een dieper niveau leren kennen. God heeft deze tijd overvloedig gezegend. Ik kom tot de volgende conclusie, waarin ik elke dag dieper mag groeien: 
Hoe beter ik Gods plan met de wereld en met ons mensen begrijp: om ons tot een onverbrekelijke eenheid met Christus te brengen….. (Kol 1:27-28)
Hoe meer ik Gods onfeilbare liefde voor mij leer kennen….
Hoe meer ik Zijn eindeloze macht en kracht leer kennen…..
….Des te meer ik me aan Hem durf over te geven, omdat ik weet waar Hij naar toe aan het werken is. 
….Des te veiliger ik me voel in Zijn plan met mijn leven en de wereld
….Des te meer hoop ik krijg
….Des te blijer en positiever ik word en des te meer liefde ik kan geven met maar 1 focus: om te groeien in eenheid met Christus, en anderen tot die eenheid met Hem te brengen.  

En dat heeft alle angst uit mijn hart weggehaald. En laat me vol vertrouwen opzien naar Mijn Almachtige Vader.  
Ik ben me sterk bewust dat zonder jullie intense gebed, deze geestelijke vruchten niet hadden kunnen groeien in mijn hart! Uit het diepst van mijn hart: Bedankt voor jullie gebedshulp! (2 Kor 1:11!) Iedereen die me via gebed, mail of post heeft gesteund en bemoedigd de afgelopen tijd: BEDANKT!!! 
Ik bid dat jullie zelf ook door God rijk gezegend zullen worden voor jullie steun en gebed. 

Ik heb nog geen ander huisgenootje die gelijker tijd mijn collega zal zijn. Qua groepscultuur ligt dat nl erg lastig: er kan snel onderlinge jaloezie ontstaan als anderen een soort promotie krijgen of als er nieuwe mensen worden aangenomen om samen met mij leider te worden. De cultureel juiste oplossing is: iedereen draagt een steentje bij om Carol’s plek op te vullen. Op deze manier is iedereen gelukkig. 
Goddank zijn de teamproblemen vorige week uitgepraat. God maakte mensen bereid om wortels van jaloezie en frustratie na een jaar eindelijk op te graven en weg te doen! Wat een zegen! De bedreigingen zijn nog niet helemaal weg,  maar in Gods wijsheid en bescherming hoop ik hier goed mee te blijven omgaan.  
Ik voel weer de moed en de rust in God, om door te gaan met Zijn werk hier in PNG. 

Het andere grote gebeuren dat heeft plaatsgevonden: Carol haar dorpstrouwerij! Ik hoop dat ik een beetje een idee kan geven wat dat geweest is, aan de hand van de foto’s en uitleg op de achterkant van deze nieuwsbrief. 
Hartegroet en Gods zegen! Marjan 


Mijn adres is: Marjan Sikkema
PO box 1-98
EHP 444 Ukarumpa Papua New Guinea 
E-mailadres: m.sikkema@sil.org.pg
Mijn rekeningnummer is: NL 85 RABO 0120 486 784 ten name van Wycliffe Comite Sikkema. (Giften zijn aftrekbaar van de belasting). 
http://marjansikkema.blogspot.com



De officiële bruidsschat overdracht op 25 September: Haar schoonvader overhandigt Carol symbolisch 20 levende varkens en 20.000 kina (rond 8000 euro). De andere varkens lopen allemaal ergens in de buurt rond, om later op de dag op een vrachtwagen gezet en naar het dorp gebracht te worden van Carol’s moeder. Carol is nu officieel gekocht en moet nu de naam van haar man dragen. Getrouwd dus. We vieren de gebeurtenis met een mumu, (een traditionele manier van eten klaarmaken: alle aardappelen, groenten en een heel varken worden klaargestoomd op hete stenen in een gat in de grond wat afgedekt wordt door bananenbladeren en modder) waarbij het beste stuk van het varken aan Carol wordt gegeven: het achtereind van de rug. 
Op 8 november heeft de traditionele ceremonie plaatsgevonden dat Carol’s familie haar officieel overdraagt aan haar nieuwe schoonfamilie. Iedereen neemt afscheid, geeft cadeaus (dekens, matrassen, potten en pannen) en bilums (een gewoven tas, kenmerkend voor PNG). Carol heeft een bilum om haar nek, waar mensen geld in kunnen doen. Samen met Carol’s nichtje, heb ik de taak om haar emotioneel bij te staan en om Carol af en toe te ontladen van alle bilums die om haar nek worden gehangen.


Met zoveel westerse zendelingen in haar vriendenkring krijgt de trouwdag ook een beetje een westers tintje, met een 3 lagen bruidstaart die ik heb gemaakt met 2 PNG vriendinnen. De bloemen van de taart krijgt Carol als kroon op haar hoofd.

En dan vindt de kerkelijke inzegening plaats. Aan het begin van de dag heeft de dominee al een preek gehouden. Carol, haar nichtje en ik zaten toen in huis te wachten tot de preek afgelopen zou zijn en haar moeder haar en ons zou halen en Carol zich voor het eerst zou laten zien. Direct aan het begin van deze ceremonie wordt er een stek van een suikerriet stengel, een bijl en een schep aan Carol gegeven, die ze de hele tijd in har hand houdt. De suikerriet is als teken van vruchtbaarheid en groei. De bijl en de schep, als zegen voor kracht om in de tuin te werken en haar familie te kunnen onderhouden.
Al het eten voor Carol haar dorpstrouwerij: Opnieuw 5 varkens om op te eten en 5 varkens om als dank te geven aan haar schoonfamilie.


  

zondag 14 september 2014

Nieuwsbrief september 2014

Ukarumpa, 29-8-2014


Jac. 1:2-5
“Het moet u tot grote blijdschap stemmen, broeders en zusters, als u allerlei beproevingen ondergaat. Want u weet: wanneer uw geloof op de proef wordt gesteld, leidt dat tot standvastigheid. Als die standvastigheid ook daadwerkelijk blijkt, zult u volmaakt en volkomen zijn, zonder enige tekortkoming. Komt een van u wijsheid tekort? Vraag God erom en Hij, die aan iedereen geeft, zonder voorbehoud en zonder verwijt, zal u wijsheid geven.”

Beste lezer,

Heb jij wel eens het gevoel gehad dat je het bijltje erbij neer wilde gooien? Gewoon alles opgeven en weglopen? Ik wel. De afgelopen maanden. Teveel dingen die op me afkwamen om het hoofd te bieden. Wat zoal? 
Eerst het bericht dat Carol gaat trouwen, en daarmee de SALT bediening gaat verlaten en gaat verhuizen, zo’n 5 uur rijden hier vandaan. Dat was een grote schok. In deze cultuur gaan zulke dingen heel snel. In mei hadden we nog geen idee van een eventuele partner, in juni stond de datum voor de bruidsschat gepland en moesten we ons gaan voorbereiden op afscheid.  
Carol is 3 jaar lang mijn huisgenootje geweest en mijn medewerker in de SALT. Voor mijn gevoel is ze onmisbaar, zowel in de ministry als voor mij, om me hier te redden in deze cultuur. 
Ik ben blij voor haar, maar voor mezelf had ik een paniekreactie: God waarom? Hoe moet de SALT ministry  nu verder? Hoe moet ik nu verder? Dit kan niet! 

Daarnaast kwamen er serieuze persoonlijke bedreigingen af op Carol en mij, van mensen uit het dorp naast de compound. Carol heeft bij familie geslapen, en voor mij was het beter om naar Cairns, Australië, te gaan voor een tijdje, tot de gemoederen wat waren bedaard. Op dit moment van schrijven lijkt de rust weer wat te zijn terug gekeerd. Maar deze spanning en frustratie maakte dat ik het bijltje erbij neer wilde gooien en per omgaande een ticket naar NL wilde boeken. 

Serieuze problemen in het team, jaloezie en roddel, waren de druppel die de emotionele emmer deden overlopen, zodat ik uitriep: “Bekijk het allemaal maar, ik heb er geen zin meer in, ik trek dit niet langer.” 

Op die momenten van het willen opgeven van alles, wilde mijn gevoel me iets anders laten geloven dan de waarheid van Gods liefde en goedheid voor mij. Ik had het gevoel dat God me in de steek liet. Me aan mijn lot overliet en ik er alleen voorstond. Ik moest tegen mezelf gaan preken: wees blij in beproevingen, zoals Jacobus zegt, want dat versterkt je geloof. 
Pittig! Maar wel waar. Heel bewust moest ik me elke keer voorhouden: de volheid waar Jacobus het over heeft is: echt volledig vertrouwen in Gods liefde en goedheid, in elke omstandigheid. Hij zal het doen meewerken ten goede. Geloof dat, en hou daar aan vast. 

Alleen dan wordt mijn reactie op het verlies van vrienden niet meer: God zelf heeft me in de steek gelaten, maar: God zal dit doen meewerken ten goede, tot Zijn glorie en mijn volkomenheid. 
Dan wordt mijn reactie op dingen moeten loslaten niet meer: God geeft niks om mij, maar: God heeft iets beters voor me weggelegd. 
Dan wordt mijn reactie op pijnlijke ervaringen een reactie van waarheid en vrede en vrijheid, en worden twijfel en wantrouwen in God opgeruimd en aan het kruis genageld.

Maar dit kan ik niet uit mezelf. Het is God vragen, zoals Jacobus zegt in vers 5, om mij die wijsheid te geven om tegenslagen, tegenwerkingen, pijn en verdriet toch te kunnen zien als zegeningen. Als iets wat vreugde geeft. Omdat die beproevingen je geloof en vertrouwen versterken, ze je dichter bij God brengen, en je Zijn kracht in je leven gaat zien werken. 

Maar het is een dagelijkse opgave. Nee, wacht, het is geen opgave, het is een dagelijkse overgave. Een overgave aan de Heilige Geest die ons leert: God vraagt niet van je: “begrijp je Mij een beetje,” maar: “vertrouw je Mij een beetje”.  En daar komt het dan elke keer op aan. Die overgave aan de Heilige Geest, om door Hem te kunnen zeggen: “Ik begrijp er helemaal niks van, het doet pijn, en toch vertrouw ik U dat U deze pijn zult omzetten in iets goeds, iets opbouwends.”  En dan kan ik deze dagelijkse strijd in mijn denken en gevoel, al mijn gevoelens van pijn, wanhoop, twijfel en angst teruggeven onder het beheer van de Heilige Geest, die het zal omvormen tot een dieper vertrouwen in Gods liefde en goedheid.  

Ef 3:19 “…ja, de liefde van Christus kennen die alle kennis te boven gaat, opdat u zult volstromen met Gods volkomenheid.”  Dat is wat God in mijn hart blijft leggen, dat de mensen hier in PNG die liefde van Christus moeten leren kennen. Dat is de drive om door te gaan, in Gods kracht. “Wat telt, is dat Christus verkondigd wordt.” Fil 1:18. En God zal daarvoor Zelf de weg openen. 
Hoe het nu verder gaat? Ik heb echt nog geen idee. Voor de komende maanden hebben we de andere 6 cursussen die nog gepland stonden geannuleerd, om ons te kunnen voorbereiden op de bruiloft in november. Ondertussen zal ik onder de leiding van de Heilige Geest op zoek gaan naar iemand die Carol haar plek kan overnemen, zowel in het SALT leiderschap als huisgenootje. God heeft de controle. Het blijft tenslotte Zijn werk, door ons. 

Ondanks al deze emotionele situaties blijft God krachtig werken via de SALT ministry. We hebben de afgelopen maanden 8 cursussen mogen draaien. God raakt mensen aan. Zoals een van de deelnemers van de laatste cursus in augustus vertelde: “Ik was bang om naar de cursus te komen. Ik was bang dat de geesten niet blij met me zouden zijn, en ik was bang om alleen naar de kerk te lopen (2 uur), omdat ik de rivier over moet steken, en ik bang was dat de rivier geesten me mee zouden nemen. Toch ben ik gekomen, en toen we Jesaja 41:10 moesten bestuderen wist ik ineens dat het God zelf was die me gebracht heeft, en nu ben ik niet bang meer. God de Grootste zorgt voor me.” En daarmee bemoedigde hij mij weer. 

                           Want God ‘de Grootste’ zorgt voor ons! Aan Zijn hand gaan we veilig! 


Mijn adres is:  Marjan Sikkema
PO box  1-98 
EHP 444 Ukarumpa Papua New Guinea
Mijn rekeningnummer is: NL 85 RABO 0120 486 784 ten name van Wycliffe Comite Sikkema. (Giften zijn aftrekbaar van de belasting). 
E-mailadres: m.sikkema@sil.org.pg http://marjansikkema.blogspot.com

Harte-groet Marjan Sikkema